Covenant of Mayors
  Covenant Newsletter July 2017  
       
 
"Bez wątpienia branża energetyczna odgrywa decydującą rolę w procesie wdrażania porozumienia paryskiego, ale odpowiada także za ochronę obywateli"
Wywiad z komisarzem ds. działań w dziedzinie klimatu i energii, Miguelem Arias Cañete
 
   

български (bg) - čeština (cs) - dansk (da) - Deutsch (de) - eesti (et) - ελληνικά (el) - English (en) - español (es) - français (fr) - Gaelic (ga) - hrvatski (hr) - italiano (it) - lietuvių (lt) - latviešu (lv) - magyar (hu) - Malti (mt) - Nederlands (nl) - polski (pl) - português (pt) - română (ro) - slovenčina (sk) - slovenščina (sl) - suomi (fi) - svenska (sv)

Porozumienie Burmistrzów już od kilku lat powiększa swój globalny zasięg, otwierając biura regionalne na całym świecie. Które doświadczenia Porozumienia w UE mogą, pana zdaniem, stanowić inspirację dla innych porozumień regionalnych?

Od powstania Porozumienia Burmistrzów w roku 2008 jest ono jedną z najskuteczniejszych europejskich inicjatyw w sprawie energii i klimatu nie tylko dlatego, że jest wspierane przez Komisję i pośrednio powiązane z polityką UE, ale głównie z tego powodu, że jest ono kształtowane przez miasta i dla miast w ramach oddolnego procesu. Łącznie sygnatariusze Porozumienia Burmistrzów działają zgodnie z założeniami, aby osiągnąć średnią wartość redukcji emisji CO2 o 27% do roku 2020. Jak powiedziałem wcześniej, Porozumienie Burmistrzów jest największą na świecie inicjatywą miast w zakresie energii i klimatu oraz stanowi potężną inspirację dla samorządów.

Porozumienie Burmistrzów zaczęło zdobywać globalny zasięg w roku 2011, kiedy inicjatywa rozszerzyła się na kraje Partnerstwa Wschodniego UE [red.: Białoruś, Ukrainę, Mołdawię, Armenię, Gruzję, Azerbejdżan]. W roku 2012 w ramach projektu CES-MED Porozumienie Burmistrzów rozszerzyło się dalej na region południowy krajów objętych Europejską Polityką Sąsiedztwa. Dlatego biura regionalne działają przy pełnym wsparciu pierwotnego Porozumienia. Ich DNA jest takie samo jak w przypadku Porozumienia europejskiego oraz stawiają sobie one te same cele i podzielają te same wartości, do których zalicza się poprawa jakości powietrza i przyjazność miast poprzez zaangażowanie obywateli i interesariuszy, lokalne poczucie przynależności oraz nastawienie na osiągnięcie wyniku. W czasie konferencji COP21, która miała miejsce w Paryżu w roku 2015, wprowadziliśmy Porozumienie Burmistrzów do Afryki Subsaharyjskiej, a obecnie pierwsze miasta już otrzymują wsparcie służące ograniczeniu biedy, a jednocześnie promują dostęp do energii, elastyczność i gospodarkę niskowęglową! Jesteśmy bardzo dumni, że popieramy podobne inicjatywy na całym świecie, a pod koniec zeszłego roku ruszyły regionalne działania Porozumienia w Ameryce Północnej, Ameryce Środkowej, na Karaibach, w Japonii, Chinach, Korei, Azji Południowo-Wschodniej i Indiach. Wszystkie te sieci będą korzystać z bogatego doświadczenia zdobytego przez UE, w tym łącząc się w pary z miastami w UE oraz w ramach swoich regionów. Wszystkie autonomiczne regionalne i krajowe porozumienia będą działać pod parasolem Globalnego Porozumienia Burmistrzów w sprawie Klimatu i Energii, które jako największa globalna koalicja miast zaangażowana w walkę ze zmianami klimatu, będzie je wspierać, aby miały silniejszy głos na arenie międzynarodowej, ale pozwoli im także uczyć się od siebie wzajemnie i osiągać wspólny postęp.

Miasta odgrywają w świecie kluczową rolę w drodze do spełnienia celów porozumienia paryskiego. Porozumienie Burmistrzów UE oferuje ramy strategicznego, długoterminowego działania, które zostało stworzone i jest wspierane przez podmioty lokalne. I to działa!

Powołany 10 lutego w Brukseli Zarząd Porozumienia Burmistrzów w UE będzie od tej chwili zapewniał inicjatywie strategiczne wytyczne. Jaki przekaz chciałby pan skierować do tych zaangażowanych liderów miast?

Po pierwsze chciałbym pogratulować całej społeczności Porozumienia Burmistrzów w Europie stworzenia ciała, które będzie ją reprezentować i inspirować. Członkowie Zarządu, jako przedstawiciele sygnatariuszy, miast, koordynatorów i wspierających dają swój wizerunek i tworzą kanał umożliwiający dotarcie do wszystkich kategorii sygnatariuszy. Są oni kluczowymi partnerami do dyskusji dla Komisji. 20 czerwca w Brukseli [1] spotkałem się właśnie z członkami Zarządu i mogę szerzej zaangażować się w działania europejskiej i światowej społeczności działającej na rzecz energii i klimatu.

Zarząd Porozumienia Burmistrzów w UE powinien być także miejscem współdziałania z Zarządem Globalnego Porozumienia Burmistrzów w celu połączenia wysiłków i zapewnienia, że priorytety polityczne burmistrzów miast leżących w UE są należycie odzwierciedlone w ruchu o szerszym zasięgu. Bardzo ważne będzie wspólne przyczynianie się do strategicznej orientacji Porozumienia Burmistrzów, trwale dostosowując ją do potrzeb miast oraz angażowanie członków Zarządu działających jako ambasadorzy w działania miast będących i niebędących sygnatariuszami oraz działania władz krajowych w celu wspierania lokalnych inicjatyw na rzecz energii i klimatu. Są to konkretne czynności służące wdrożeniu zmian energetycznych i uzyskaniu zrównoważonego wzrostu.

Miasta należące do porozumienia powinny stać się czynnikiem napędowym innowacji, działając jako „ekosystemy innowacji” powstałe w drodze współpracy pomiędzy władzami miast, uczelniami wyższymi i przemysłem przy wykorzystaniu europejskich technologii i produktów. Komisja w dalszym ciągu będzie wspierać Porozumienie Burmistrzów i osobiście spodziewam się, że inicjatywa ta będzie wewnętrznie silna dzięki jasnym zobowiązaniom swoich członków na rok 2020 i 2030.

Kolejnym etapem realizacji porozumienia paryskiego jest konferencja COP24 organizowana w roku 2018, w czasie której rządy krajowe przeprowadzą ocenę postępów wdrażania postanowień porozumienia paryskiego. Porozumienie Burmistrzów zaobserwowało, że w kwestiach związanych z klimatem i energią miasta często są bardziej ambitne niż rządy krajów, w których są one położone. Jak działania miast mogą być dalej wspierane przez państwa członkowskie szczególnie w świetle strategii unii energetycznej UE?

Rzeczywiście rok 2018 będzie bardzo ważny z punktu widzenia działań dotyczących klimatu: w czasie konferencji COP24 przeprowadzimy inwentaryzację wspólnych postępów działań zmierzających do realizacji długoterminowego celu wynikającego z porozumienia paryskiego. Rok 2018 będzie stanowił też doskonałą okazję do zaprezentowania swoich osiągnięć przez miasta należące do Porozumienia.

W zeszłym roku w czasie konferencji COP22 sygnatariusze Porozumienia Burmistrzów już przedstawili imponujące wyniki, w tym informację, że członkowie z UE ograniczyli emisję w roku 2014 o 23% [2]. W największym stopniu do wyniku tego przyczyniła się branża budowlana. Kodeksy budowlane i przepisy w zakresie modernizacji budynków są bardzo skuteczne w procesie ograniczania zużycia przy jednoczesnym zmniejszeniu kosztów energii i zwiększeniu wartości obiektów. I tak na przykład dzięki modernizacji budynków publicznych i prywatnych Hanower (Niemcy) ograniczył zużycie energii o około 60%, zmniejszając roczną emisję CO2 o 3600 ton. Do innych obszarów, w których miasta dają najlepszy przykład, należy promowanie energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, w tym lokalnych społeczności energetycznych i rozwiązań inteligentnych, mobilności niskoemisyjnej oraz dostępu do energii na poziomie lokalnym.

Bez wątpienia branża energetyczna odgrywa decydującą rolę w procesie wdrażania porozumienia paryskiego, ale odpowiada także za ochronę obywateli, w szczególności najbardziej wrażliwych, co jest możliwe poprzez zapewnienie dostępu do czystych i przystępnych cenowo źródeł energii. Komisja Europejska zdecydowanie popiera miasta w ich wysiłkach zmierzających do osiągnięcia tych celów poprzez stworzenie ram umożliwiających, co odbywa się zwłaszcza za pomocą przyjętego ostatnio pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” będącego częścią ramowej strategii Unii Energetycznej.

Będzie to stanowiło czynnik zachęcający do inwestycji, w tym poprzez wprowadzenie inicjatywy „Inteligentne finansowanie dla inteligentnych budynków” i szerszego korzystania z Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFSI) oraz poprzez mobilizowanie za pośrednictwem EBI prywatnych inwestycji służących wydajności energetycznej i przystosowaniu do zmian klimatycznych za pomocą innowacyjnych instrumentów finansowych takich jak prywatne finansowanie na rzecz wydajności energetycznej (PF4EE) i mechanizm finansowania kapitału naturalnego (NCFF). Podejmujemy obecnie kolejny, konkretny krok ułatwiający znajdowanie partnerów zapewniających dostęp do źródeł finansowania i zachęcam miasta należące do Porozumienia, aby wzięły udział w tej inicjatywie, rozpoczynając od przygotowania się do właściwego działania w tym kierunku.

Ponadto wsparcie rządów krajowych i władz regionalnych jest także niezbędne do krzewienia działań na poziomie samorządowym zgodnie z celami Unii Energetycznej. Rządy krajowe mogłyby ustanowić wymogi minimalne, które będą wspierać samorządy i mobilizować finansowanie działań na rzecz klimatu na poziomie lokalnym, nagradzając inwestycje w niskowęglową, odporną na zmiany klimatyczne infrastrukturę miejską. Będzie to stanowiło korzyść dla wszystkich Europejczyków. W parze z tymi działaniami idzie wzmocnienie pozycji samorządów i konsumentów.

Jak postrzega pan rolę miast należących do Porozumienia we wdrażaniu strategii na rzecz mobilności niskoemisyjnej?

Chociaż miasta stanowią czołowe źródło wzrostu, są także jednym z najważniejszych źródeł zanieczyszczenia powietrza. Transport odpowiada niemal za jedną czwartą emisji gazów cieplarnianych w Europie i jest główną przyczyną zanieczyszczenia w miastach. Spośród wszystkich jego typów transport drogowy jest obecnie największym trucicielem odpowiedzialnym w roku 2014 za ponad 70% emisji wszystkich gazów cieplarnianych pochodzących z transportu.

Poprzez strategię na rzecz mobilności niskoemisyjnej przyjętą przez Komisję w lipcu 2016 roku Europejska odpowiedź na wyzwanie związane z redukcją emisji przez sektor transportowy polega na nieodwracalnym zwróceniu się w stronę mobilności niskoemisyjnej. Do połowy stulecia emisja gazów cieplarnianych pochodząca ze środków transportu musi być przynajmniej o 60% niższa niż w roku 1990 i musi zdecydowanie zmierzać w kierunku poziomu zerowego.

W związku z tym, że czyste powietrze staje się coraz większą rzadkością, miasta będą musiały jednocześnie przejść od produkowania zanieczyszczeń do znajdowania rozwiązań. Emisja substancji zanieczyszczających powietrze, które pochodzą ze źródeł transportu, i które szkodzą naszemu zdrowiu, będzie musiała być bezzwłocznie zdecydowanie obniżona.

Mobilność niskoemisyjna przynosi korzyści europejskim miastom, zapewniając poprawę jakości powietrza, obniżając poziom hałasu, zmniejszając zatłoczenie i poprawiając bezpieczeństwo, a także zwiększając liczbę miejsc pracy, rozwój, inwestycje i innowacyjność. Miasta należące do Porozumienia i lokalne władze powinny stanowić przykład do naśladowania dla innych, realizując tę strategię poprzez spójne planowanie i działania. Miasta już zastępują potrzebę podróżowania samochodami poprzez planowanie przestrzenne w obszarach wysokiego zagęszczenia, wprowadzając inicjatywy służące niskoemisyjnym, alternatywnym źródłom energii i pojazdom, zachęcając do aktywnej mobilności (jazda na rowerze i poruszanie się pieszo), promując transport publiczny oraz współdzielenie rowerów i samochodów, co służy ograniczeniu zatłoczenia i zanieczyszczenia. Jeden z dobrych przykładów, jakimi służą sygnatariusze Porozumienia Burmistrzów UE, pochodzi z Zagrzebia w Chorwacji. Miasto to wymieniło 160 autobusów na wydajne energetycznie pojazdy napędzane czystym paliwem. Przedsięwzięcie to znacząco poprawiło jakość powietrza. W belgijskim Hasselt i estońskim Tallinie podjęto odważny krok i zaoferowano bezpłatny transport publiczny. W Hasselt już udało się osiągnąć zrównoważony rozwój, a w Tallinie transport publiczny stał się bardzo popularnym środkiem komunikacji, który dotychczas przyczynił się do ograniczenia zatłoczenia o 15% i przyciągnął 9000 nowych mieszkańców, od których wpływy podatkowe już przewyższyły wcześniejsze przychody ze sprzedaży biletów.

Komisja wzmocniła swoje działanie służące wspieraniu bardziej zrównoważonej mobilności w miastach poprzez dzielenie się doświadczeniem i najlepszymi praktykami (np. poprzez obserwatorium mobilności miejskiej ELTIS), badania i innowacje (np. w ramach programu Horyzont 2020 i inicjatywy takie jak Civitas 2020, europejskie partnerstwo innowacyjne — inteligentne miasta i wspólnoty lub inicjatywa na rzecz europejskich ekologicznych pojazdów) i ukierunkowane wsparcie finansowe dla projektów związanych z transportem miejskim (np. poprzez unijne fundusze strukturalne i inwestycyjne, Europejski Fundusz Inwestycyjny i program LIFE). Związki między klimatem i czystym powietrzem są oczywiste.

Liczę, że miasta należące do Porozumienia podejmą wyzwanie i staną się liderami!

[1] Zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem w sprawie tego spotkania, który znajduje się w tym biuletynie
[2] Inwentaryzacje emisji zgłoszone na dzień 4 listopada 2016 r. Raport Wspólnego Centrum Badawczego dotyczący Porozumienia Burmistrzów: Greenhouse Gas Emissions Achievements and Projections, to be presented at COP22 (Wyniki i przewidywania w zakresie emisji gazów cieplarnianych do zaprezentowania w czasie konferencji COP22).

 
     
    >> Covenant Monthly Newsletter July 2017 <<
(0 visits )
 
     
Find us on:
Twitter Facebook
Covenant of Mayors
  The sole responsibility for the content of this newsletter lies with the Covenant of Mayors Office. It does not necessary reflect the opinion of the European Union. The European Commission is not responsible for any use that may be made of the information contained therein. The Covenant of Mayors was set up with financial support of the European Commission and consists of five associations of European local authorities: Energy Cities, Climate Alliance, Eurocities, CEMR, Fedarene, and ICLEI Europe.

Subscribe / Unsubscribe to this newsletter.
European Union  
 
Covenant of Mayors